ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับนอร์อิพิเนฟรินและโดพามีน พบว่าสารนี้มีศักยภาพในการปรับการทำงานของสมองที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึก การเรียนรู้ และความจำ จึงถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการทดลองเพื่อเข้าใจกลไกของโรคทางจิตเวช เช่น โรคซึมเศร้า โรคสมาธิสั้น และภาวะเสพติดสารเสพย์ติด ยังไม่มีการใช้ในทางคลินิกโดยตรง แต่มีความสำคัญในขั้นตอนการค้นคว้ายาใหม่