สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่ โครงสร้างของมันซึ่งมีทั้งกลุ่มคลอโร-เมทิลฟีนิลและส่วนไนโตรฟีนิลไพเพอราซีน ทำให้เป็นสารตั้งต้นที่มีคุณค่าต่อการออกแบบสารประกอบที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) นักวิจัยสำรวจศักยภาพของมันในการปรับเปลี่ยนตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับโดปามีนและซีโรโทนิน ซึ่งมีความสำคัญในการรักษาโรคเช่น ภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคจิตเภท

นอกจากนี้ โครงสร้างทางเคมีที่เป็นเอกลักษณ์ของมันยังถูกตรวจสอบสำหรับคุณสมบัติต้านการอักเสบและยาแก้ปวด ทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการพัฒนายาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) ในเคมียารักษา สารประกอบนี้ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ เช่น การดูดซึมทางชีวภาพและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรักษา การประยุกต์ใช้ของมันขยายไปถึงการศึกษาทางวิชาการ ซึ่งใช้เพื่อทำความเข้าใจความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) ในการออกแบบยา