สารนี้มีการใช้งานหลักในด้านการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในกระบวนการออกแบบและสังเคราะห์สารประกอบใหม่ที่มีศักยภาพในการรักษาโรคทางระบบประสาทและจิตเวช เนื่องจากโครงสร้างทางเคมีที่มีทั้งส่วนไพเพอราซีนและฟีนิลซัลโฟน ซึ่งเป็นกลุ่มฟังก์ชันที่พบได้บ่อยในสารออกฤทธิ์ทางยา สารนี้จึงมักถูกศึกษาเพื่อประเมินประสิทธิภาพในการเป็นสารตั้งต้นหรือตัวกลางในการสังเคราะห์สารต้านอาการวิตกกังวล ยาต้านอาการซึมเศร้า หรือสารปรับสภาพจิตใจอื่นๆ นอกจากนี้ ยังอาจถูกนำไปใช้ในการศึกษากลไกการออกฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาเพื่อพัฒนายาใหม่ที่มีประสิทธิภาพและความปลอดภัยสูงขึ้น