ใช้เป็นหลักในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โครงสร้างของสารช่วยในการพัฒนายับยั้งคินาสและการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมายอื่นๆ ในด้านมะเร็ง หมู่ฟังก์ชันไนโตรและซัลโฟนิลของสารช่วยเพิ่มความเลือกในการจับ ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบยาที่ต้องการความจำเพาะสูง นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมอนุพันธ์ที่อิงจากพิเพอร์าซีนใหม่สำหรับการประเมินในความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) เนื่องจากพิเพอร์าซีนมีอิทธิพลที่รู้จักต่อตัวรับสารสื่อประสาท นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นบล็อกก่อสร้างในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อช่วยปรับปรุงยาที่มีศักยภาพให้มีเสถียรภาพทางเมแทบอลิซึมและความแรงที่ดีขึ้น