ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ตัวรับเซโรโทนิน (5-HT receptors) ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคจิตบางชนิด มีศักยภาพในการออกแบบตัวปรับตัวรับเซโรโทนินเนื่องจากมีความคล้ายคลึงทางโครงสร้างกับสารประกอบทางระบบประสาทที่รู้จักกัน นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในการเตรียมอนุพันธ์เฮเทอโรไซคลิกใหม่สำหรับการศึกษาเชิงป้องกันจุลินทรีย์และต้านการอักเสบ ถูกใช้ในการพัฒนายาใหม่ที่มีเป้าหมายเป็นตัวรับเฉพาะเจาะจง เนื่องจากโครงสร้างกรอบไนโตรอะโรมาติก-ไพเพอราซิโนนของมันสามารถปรับเปลี่ยนได้ง่ายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความจำเพาะในการออกฤทธิ์ ทำให้มีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการสำรวจความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR)