ใช้ในงานวิจัยและพัฒนาสารประกอบทางเภสัชกรรม เนื่องจากโครงสร้างที่มีพิเพอราซีนและหมู่กรดเบนโซอิก ทำให้สามารถทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อม (linker) หรือโครงสร้างหลัก (scaffold) ในการสังเคราะห์สารที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการทางจิต หรือยาแก้ซึมเศร้า นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารตั้งต้นในการสร้างลิแกนด์สำหรับงานวิจัยด้านชีวโมเลกุล และอาจนำไปใช้ในระบบส่งยาที่มีการเจาะจงเป้าหมายได้