ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนาสารออกฤทธิ์ทางเภสัชกรรม (APIs) ที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง โครงสร้างของมันช่วยในการสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้นที่มีศักยภาพในการออกฤทธิ์ต้านโรคจิต ต้านอาการซึมเศร้า หรือต้านความวิตกกังวล นิยมใช้ในงานวิจัยทางเคมีเภสัชกรรมเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ เช่น การดูดซึมและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมอนุพันธ์พิเพอราซีนใหม่สำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ (SAR)