ใช้เป็นหลักเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการพัฒนายา สำหรับระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) คุณสมบัติโครงสร้างของมันทำให้มีคุณค่าในการสร้างตัวปรับตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน ซึ่งมักถูกสำรวจในการรักษาโรคทางจิตเวช เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และโรคจิตเภท นิยมใช้ในงานวิจัยทางเคมียารักษาเพื่อสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้นที่มีความเลือกสรรตัวรับที่เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมอนุพันธ์ที่ติดฉลากรังสีสำหรับการศึกษาการจับตัวรับ ตัวแทนโบรโมและฟลูออโรช่วยให้สามารถทำการฟังก์ชันนาไลเซชันเพิ่มเติมผ่านปฏิกิริยาครอส-คัปปลิ้ง ซึ่งช่วยให้การปรับโครงสร้างที่หลากหลายในโปรแกรมค้นพบยา