ใช้เป็นหลักในงานวิจัยเภสัชกรรมในฐานะสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในการพัฒนายาที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง เนื่องจากมีความคล้ายคลึงทางโครงสร้างกับตัวปรับตัวรับสารสื่อประสาท ใช้กันทั่วไปในการสร้างลิแกนด์ตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน เพื่อช่วยในการศึกษาภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคจิตเภท (schizophrenia) นอกจากนี้ยังใช้ในการพัฒนายับยั้งคินาสสำหรับงานวิจัยมะเร็ง ความยืดหยุ่นในการสร้างรูปแบบเกลือช่วยเพิ่มความละลายและชีวเภสัชจลนศาสตร์ในการศึกษาการปรุงยา สารนี้ยังถูกใช้เป็นสารอ้างอิงหรือตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบอนุพันธ์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างกับฤทธิ์ทางชีวภาพในห้องปฏิบัติการ