ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหรือตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีโครงสร้างพิเพอร์ลาซีน ซึ่งมักพบในยาหลายชนิด โดยเฉพาะยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการทางจิต ยาต้านอาการซึมเศร้า และยาต้านฮิสตามีน โครงสร้างที่มีหมู่พิโครลินอยล์และเทอร์ต-บิวทิลคาร์บอกซิเลตช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนคุณสมบัติด้านชีวภาพและการดูดซึมได้ดีขึ้น นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาต้นแบบ (lead compound) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดผลข้างเคียง