ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ แสดงศักยภาพในการพัฒนายาเกี่ยวกับระบบประสาทส่วนกลาง เนื่องจากโครงสร้างที่คล้ายกับตัวรับสารสื่อประสาท นิยมใช้ในการสร้างลิแกนด์ใหม่สำหรับการศึกษาการจับตัวรับ โดยเฉพาะตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน นอกจากนี้ยังใช้ในเคมียาเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและฤทธิ์ (SAR) เพื่อปรับปรุงยาที่เล็งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาท โครงสร้างเฮเทโรไซคลิก-พิเพอร์าซีนของมันมีคุณค่าต่อการออกแบบสารประกอบที่มีความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการดูดซึมทางชีวภาพที่ดีขึ้น