ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะในการพัฒนาสารประกอบทางเภสัชกรรม ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับโมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ เนื่องจากมีแกนโครงสร้างพิเพอราซีน ซึ่งพบได้บ่อยในยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง กลุ่มเอสเตอร์ของสารนี้ช่วยให้สามารถดัดแปลงทางเคมีเพิ่มเติมได้ ส่งเสริมการสร้างอนุพันธ์ที่หลากหลายสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ทางชีวภาพ (SAR) ใช้กันทั่วไปในการสังเคราะห์ยาที่มีศักยภาพ เช่น ยาต้านไซโคติก ยาต้านอาการซึมเศร้า และยาต้านฮิสตามีน นอกจากนี้ ยังใช้ในงานวิจัยเคมีทางการแพทย์เพื่อออกแบบยาใหม่ที่มีความเลือกสรรและโปรไฟล์เภสัชจลนศาสตร์ที่ดีขึ้น