ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยเภสัชกรรม มีบทบาทสำคัญในการพัฒนายับยั้งคินาสและการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมายอื่นๆ เนื่องจากมีกลุ่มฟังก์ชันที่ทำปฏิกิริยา ซึ่งช่วยให้สามารถดัดแปลงทางเคมีเพิ่มเติมได้ กลุ่มเอสเตอร์เทอร์ต-บิวทิลช่วยปกป้องกรดคาร์บอกซิลิกในระหว่างการสังเคราะห์ ทำให้สามารถถอดการปกป้องแบบเลือกสรรและการจับคู่ในปฏิกิริยาหลายขั้นตอนได้ โครงสร้างซัลโฟนิลและพิเพอราซีนพบได้บ่อยในยาตัวสมัครที่กำหนดเป้าหมายโรคทางระบบประสาท การอักเสบ และมะเร็ง นิยมใช้ในเคมียารักษาเพื่อการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR)