ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพในการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในกลุ่มสารที่มีผลต่อตัวรับเซโรโทนินหรือโดพามีน นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาใหม่ที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล หรือโรคจิต เนื่องจากโครงสร้างมีลักษณะคล้ายพิเพอราซีน ซึ่งเป็นโครงสร้างหลักในสารออกฤทธิ์หลายชนิด นอกจากนี้ยังสามารถนำไปปรับเปลี่ยนเชิงเคมีเพื่อสร้างอนุพันธ์ใหม่สำหรับศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างกับกิจกรรมทางชีวภาพ (SAR)