นีโอรุสโคเจนินถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านบวมน้ำ ทำให้มีความเกี่ยวข้องในการพัฒนาการรักษาโรคหลอดเลือด เช่น ภาวะหลอดเลือดดำเรื้อรังและริดสีดวงทวาร มันช่วยเสริมความแข็งแรงของผนังหลอดเลือดฝอยและลดการซึมผ่าน จากนั้นปรับปรุงการไหลเวียนจุลภาค ความสามารถในการปรับเปลี่ยนเส้นทางการอักเสบ รวมถึงการยับยั้งการกระตุ้น NF-κB ชี้ให้เห็นถึงการใช้งานที่เป็นไปได้ในการจัดการภาวะผิวหนังอักเสบและการอักเสบที่เกี่ยวข้องกับโรคภูมิต้านตนเอง การวิจัยยังบ่งชี้ถึงผลกระทบทางประสาทป้องกัน เปิดโอกาสสำหรับการสำรวจในโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท นอกจากนี้ นีโอรุสโคเจนินยังแสดงศักยภาพในการวิจัยด้านเมแทบอลิซึม เนื่องจากอิทธิพลต่อการเมแทบอลิซึมของไขมันและความไวต่ออินซูลิน บ่งชี้ถึงการใช้งานที่เป็นไปได้ในการจัดการส่วนประกอบของกลุ่มอาการเมแทบอลิก