ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรม เนื่องจากมีฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดการสร้างสารโปรอักเสบในร่างกาย เช่น ไซโตไคน์และไนตริกออกไซด์ จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์สำหรับยารักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ เช่น โรคข้ออักเสบหรือโรคเบาหวาน นอกจากนี้ยังแสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพ โดยเฉพาะต่อแบคทีเรียแกรมบวก และบางสายพันธุ์ของเชื้อรา ทำให้มีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวหนังหรือยาทาเฉพาะที่ ในงานวิจัยด้านมะเร็ง พบว่าสารนี้สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งบางประเภทได้ โดยกลไกการเหนี่ยวนำให้เกิดการตายของเซลล์แบบโปรแกรม (apoptosis) และยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์ จึงเป็นที่สนใจในการพัฒนายาต้านมะเร็งในอนาคต ยังมีการศึกษาเพื่อประเมินฤทธิ์ทางระบบประสาท เช่น การช่วยลดอาการเครียดและปกป้องเซลล์ประสาท ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาสารช่วยดูแลสมองในผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยโรคทางระบบประสาทเรื้อรัง