ใช้ในงานวิจัยทางชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์โมโนแอมมีนออกซิเดส (MAO) โดยเฉพาะ MAO-A ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเผาผลาญสารสื่อประสาท เช่น เซโรโทนิน และนอร์อิพิเนฟริน ทำให้มีศักยภาพในการศึกษาเกี่ยวกับภาวะซึมเศร้าและโรควิตกกังวล นิยมใช้ในงานวิจัยด้านจิตประสาทเภสัชวิทยา เนื่องจากสามารถข้ามสิ่งกั้นเลือดและสมองได้ จึงมีผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง และอาจกระตุ้นการเกิดภาพลวงตาหรือภาวะ altered states of consciousness ในบางกรณี นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านไวรัส ต้านเชื้อจุลชีพ และต้านการอักเสบในระดับเซลล์ แต่ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยในห้องปฏิบัติการ ยังไม่มีการนำมาใช้ทางคลินิกอย่างแพร่หลาย