ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีและเภสัชกรรมเนื่องจากมีคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดการผลิตไซโตไคน์ที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ เช่น TNF-α และ IL-6 จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์สำหรับรักษาโรคเรื้อรัง เช่น โรคเบาหวาน โรคตับอักเสบ และโรคทางระบบประสาท เช่น อัลไซเมอร์ มีการศึกษาพบว่าช่วยยับยั้งการทำงานของเอนไซม์บางชนิด เช่น เลโอซิเดนออกซิเดส และไซโคลออกซิเจนเนส-2 (COX-2) ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบและปวด จึงอาจนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์ลดปวดหรือลดอักเสบจากธรรมชาติ นอกจากนี้ยังแสดงฤทธิ์ต้านไวรัส โดยเฉพาะไวรัสไข้หวัดใหญ่และไวรัสโคโรนาในระดับเซลล์ ทำให้เป็นสารที่น่าสนใจในการพัฒนายาต้านไวรัส ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง ใช้เป็นส่วนผสมในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวเพื่อลดการอักเสบ ป้องกันริ้วรอยจากอนุมูลอิสระ และช่วยควบคุมความมันบนผิวหนัง