ใช้หลักในการสังเคราะห์อินทรีย์ในฐานะตัวเร่งปฏิกิริยาฟอโต้เรด็อกซ์ในปฏิกิริยาที่ขับเคลื่อนด้วยแสงที่มองเห็นได้ ช่วยอำนวยในการก่อตัวพันธะคาร์บอน-คาร์บอนและคาร์บอน-ฮีเทอโรอะตอมภายใต้สภาวะอ่อนโยน ทำให้มีคุณค่าต่อการผลิตยาและเคมีภัณฑ์ละเอียด การดูดซับที่แข็งแกร่งในสเปกตรัมที่มองเห็นได้ช่วยให้สามารถกระตุ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยใช้แหล่งแสงพลังงานต่ำ ใช้บ่อยในปฏิกิริยาเพิ่มรากอล การสร้างวงแหวน และปฏิกิริยาครอสคัปพลิงซึ่งตัวเร่งโลหะแบบดั้งเดิมอาจล้มเหลว นอกจากนี้ยังมีการสำรวจในวิทยาศาสตร์วัสดุสำหรับพัฒนาระบบที่ตอบสนองต่อแสง