ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในกระบวนการผลิตยาที่มีโครงสร้างของฟลูออรีนและไนไตรล์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการปรับปรุงความสามารถในการดูดซึมของยาและเพิ่มความจำเพาะต่อเป้าหมายทางชีวภาพ นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมสัญญาณในเซลล์ เช่น ยาต้านการอักเสบ หรือยาแก้ปวดบางชนิด นอกจากนี้ยังสามารถนำไปใช้ในงานวิจัยด้านเคมีอินทรีย์เพื่อสร้างสารอนุพันธ์ที่มีคุณสมบัติพิเศษได้