ไฮโปแซนทิน (6-ไฮดรอกซีพิวรีน) ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการวิจัยทางชีวเคมีในฐานะสารตั้งต้นสำหรับการสังเคราะห์นิวคลีโอไทด์และกรดนิวคลีอิก โดยมีบทบาทสำคัญในการศึกษาการเมแทบอลิซึมของพิวรีนและกิจกรรมของเอนไซม์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการทำความเข้าใจการทำงานของเอนไซม์เช่น แซนทีนออกซิเดส ในเซลล์เพาะเลี้ยง ไฮโปแซนทินมักถูกเพิ่มเข้าไปในสูตรอาหารเลี้ยงเซลล์เพื่อสนับสนุนการเจริญเติบโตของเซลล์บางสาย โดยเฉพาะในเทคโนโลยีไฮบริดโอมะสำหรับการผลิตแอนติบอดีโมโนโคลนัล นอกจากนี้ ยังทำหน้าที่เป็นตัวบ่งชี้ชีวภาพในการวินิจฉัยทางคลินิกเพื่อประเมินภาวะที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายพิวรีน เช่น โรคเกาต์หรือโรคเลช-นีแฮนซินเดรม การประยุกต์ใช้ยังขยายไปสู่การศึกษาความเครียดออกซิเดชันและชีววิทยาของอนุมูลอิสระ ซึ่งช่วยประเมินผลกระทบของสารออกซิเจนปฏิกิริยาต่อส่วนประกอบของเซลล์