ใช้ในงานวิจัยทางเคมีและเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหรือตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบใหม่ที่มีศักยภาพในการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในกลุ่มสารที่มีโครงสร้างพิเพอร์าซีน ซึ่งอาจมีผลต่อตัวรับเซโรโทนินหรือโดพามีน นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการเพื่อศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรมของสารออกฤทธิ์ และอาจนำไปพัฒนาต่อยอดเป็นสารที่มีคุณสมบัติทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านซึมเศร้า หรือคลายกังวล แต่ยังไม่มีการใช้ในทางการแพทย์โดยตรงและจำกัดอยู่ในขั้นตอนการวิจัยเท่านั้น