ใช้เป็นสารตั้งต้นหลักในการสังเคราะห์ตัวยา โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้งคินาสสำหรับการรักษาโรคมะเร็ง เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในเคมีทางการแพทย์เนื่องจากมีความสามารถในการเลียนแบบเบสเพียวรีน ทำให้สามารถโต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพ เช่น จุดยึด ATP ในเอนไซม์ นอกจากนี้ยังใช้ในการออกแบบสารต้านการอักเสบและสารต้านจุลชีพ ความหลากหลายทางโครงสร้างช่วยสนับสนุนการปรับปรุงคุณสมบัติที่คล้ายยา เช่น ความสามารถในการละลาย ความเสถียรทางเมแทบอลิซึม และความเลือกเฉพาะเจาะจงต่อเป้าหมาย