ใช้หลักๆ เป็นสารจับเชลาต สำหรับการรักษาภาวะเหล็กเกิน โดยเฉพาะในผู้ป่วยธาลัสซีเมียหรือภาวะโลหิตจางเรื้อรังอื่นๆ ที่ได้รับการถ่ายเลือดบ่อยๆ ช่วยจับกับเหล็กส่วนเกินในร่างกาย สร้างคอมเพล็กซ์ที่เสถียรซึ่งถูกขับออกทางปัสสาวะ ลดความเสี่ยงของความเสียหายต่ออวัยวะที่เกิดจากการสะสมของเหล็ก เช่น ตับ หัวใจ และตับอ่อน นอกจากนี้ยังใช้ในกรณีพิษเหล็กเฉียบพลันและภาวะอะลูมิเนียมเกินในผู้ป่วยที่ฟอกไต ได้รับการสำรวจสำหรับศักยภาพในการรักษาโรคเสื่อมของระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับความไม่สมดุลของไอออนโลหะ และในการเพิ่มประสิทธิภาพการคอนทราสต์ MRI โดยการปรับการกระจายของไอออนโลหะ นอกจากนี้ ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อศึกษาความเครียดออกซิเดชัน เนื่องจากสามารถยับยั้งการก่อตัวของอนุมูลอิสระที่เกิดจากเหล็ก