ใช้เป็นหลักในฐานะสารเติมแต่งในอาหารสัตว์ โดยเฉพาะในการผลิตสัตว์ปีก เช่น ไก่ เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตและปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้อาหาร ช่วยควบคุมปรสิตในลำไส้และเชื้อก่อโรคบางชนิด สนับสนุนให้ปศุสัตว์มีสุขภาพดีขึ้น หลังจากถูกกลืนกิน สามารถถูกเผาผลาญและขับถ่ายออก แต่มีความกังวลเกี่ยวกับสารตกค้างของแอสซีนิคในเนื้อสัตว์และการปนเปื้อนสิ่งแวดล้อมจากน้ำไหลบ่าจากมูลสัตว์ การใช้ดังกล่าวได้นำไปสู่การตรวจสอบทางกฎระเบียบในหลายภูมิภาค เนื่องจากความเสี่ยงที่อาจเกิดต่อสุขภาพมนุษย์และสิ่งแวดล้อม