ใช้หลักๆ เป็นบิโอมาร์เกอร์ในงานศึกษาด้านธรณีวิทยาและสิ่งแวดล้อม เพื่อติดตามแหล่งกำเนิดของสสารอินทรีย์และประเมินความสุกของตะกอนตามความร้อน ช่วยในการระบุส่วนประกอบที่ได้จากพืชในตัวอย่างดินและตะกอน เนื่องจากพบมากในขี้ผึ้งของพืชบก นอกจากนี้ยังใช้ในวิทยาศาสตร์นิติวิทยาเพื่อระบุแหล่งกำเนิดของวัสดุอินทรีย์ ทำหน้าที่เป็นสารอ้างอิงในก๊าซโครมาโตกราฟีสำหรับวิเคราะห์ส่วนผสมไฮโดรคาร์บอนที่ซับซ้อน