สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่ๆ โครงสร้างของมันซึ่งประกอบด้วยวงแหวน piperidine และส่วน oxadiazole ทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณค่าในการออกแบบโมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพที่เป็นไปได้ มันมักถูกสำรวจสำหรับบทบาทในการกำหนดเป้าหมายโรคระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะในสมอง นอกจากนี้ สารอนุพันธ์ของมันยังถูกตรวจสอบสำหรับคุณสมบัติต้านจุลินทรีย์และต้านการอักเสบ ทำให้เป็นสารกลางที่หลากหลายในเคมียารักษา นักวิจัยยังศึกษาศักยภาพของมันในการพัฒนายับยั้งหรือปรับเปลี่ยนเอนไซม์สำหรับการใช้งานบำบัด