สารนี้มีการใช้งานหลักในด้านการวิจัยและพัฒนายา โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น โครงสร้างของสารนี้มีคุณค่าอย่างยิ่งในการสร้างยาที่มีศักยภาพในการรักษา โดยเฉพาะยาที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาท ฟังก์ชันสไปโรไซคลิกและคีโตนที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่หลากหลายในการออกแบบยาที่มีคุณสมบัติการจับกับตัวรับเฉพาะ นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจในการพัฒนาสารประกอบใหม่สำหรับรักษาโรคเช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลาง การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการสังเคราะห์อินทรีย์ ซึ่งใช้ในการสร้างโครงสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนในเคมียารักษาโรค