สารประกอบนี้ใช้หลักๆ ในงานวิจัยและพัฒนาภายในอุตสาหกรรมเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ยาใหม่ๆ มันทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสร้างสารประกอบที่เล็งเป้าไปที่ระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) โดยคุณสมบัติทางโครงสร้างของมันมีประโยชน์ในการปรับเปลี่ยนระบบสื่อประสาทเฉพาะเจาะจง นักวิจัยสำรวจศักยภาพของมันในการพัฒนาการรักษาโรคทางระบบประสาท เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และการจัดการความเจ็บปวด นอกจากนี้ โครงสร้างสไปโรไซคลิกของมันยังทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการออกแบบโมเลกุลที่มี bioavailability และความจำเพาะต่อเป้าหมายที่เพิ่มขึ้น