ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาบทบาทของโปรตีนเป้าหมายที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางสัญญาณภายในเซลล์ โดยเฉพาะในกระบวนการอักเสบและภูมิคุ้มกัน สารนี้แสดงฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์บางชนิดที่เกี่ยวข้องกับการผลิตไซโตไคน์ ทำให้มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นตัวกลางสำหรับการควบคุมโรคเรื้อรังที่เกิดจากการอักเสบ เช่น โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ และโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในการทดลองเบื้องต้น พบว่ามีความสามารถในการลดการกระตุ้นของเซลล์ T และการสร้างสารสื่ออักเสบในระดับโมเลกุล จึงถูกพิจารณาเป็นสารตั้งต้นในการออกแบบยารุ่นใหม่ที่มีเป้าหมายเฉพาะเจาะจงและมีผลข้างเคียงต่ำ