เลซิบูลิน (CYT997) เป็นสารยับยั้งไมโครทูบูลที่มีศักยภาพในการต้านมะเร็ง โดยทำงานผ่านการจับกับโปรตีนทูบูลินและป้องกันการสร้างไมโครทูบูล ซึ่งจำเป็นต่อการแบ่งเซลล์ การยับยั้งกระบวนการนี้ทำให้เซลล์มะเร็งไม่สามารถแบ่งตัวได้ ส่งผลให้เกิดการตายของเซลล์แบบอะพอพโทซิส เลซิบูลินถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้รักษาเนื้องอกหลายชนิด โดยเฉพาะมะเร็งที่ดื้อต่อการรักษา เช่น มะเร็งปอด มะเร็งเต้านม และมะเร็งลำไส้ใหญ่ ในการศึกษาทางคลินิกเบื้องต้น พบว่าสารนี้สามารถข้ามสิ่งกั้นเลือดและสมองได้ ทำให้มีศักยภาพในการรักษามะเร็งสมอง เช่น กลีโอมา นอกจากนี้ เลซิบูลินยังแสดงฤทธิ์ในการทำลายหลอดเลือดที่เลี้ยงเนื้องอก (vascular disrupting activity) ซึ่งช่วยตัดการไหลเวียนของเลือดไปยังก้อนเนื้อร้าย ทำให้เนื้องอกตายจากภายใน คุณสมบัตินี้ทำให้เลซิบูลินน่าสนใจในการใช้ร่วมกับยาเคมีบำบัดหรือการฉายรังสี เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรักษา โดยรวม เลซิบูลินถือเป็นตัวยาที่มีกลไกการทำงานหลากหลายและมีศักยภาพสูงในการพัฒนาเป็นยาต้านมะเร็งรุ่นใหม่