สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในสาขาเคมีทางการแพทย์ โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านไวรัสและยาต้านมะเร็ง โครงสร้างของมัน ซึ่งรวมถึงส่วน pyrrolopyrimidine ที่มีคลอรีน มีความสำคัญสำหรับความสามารถในการรบกวนการเผาผลาญนิวคลีโอไทด์ ทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีค่าในการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์ เช่น ไคเนสและโพลิเมอเรส นักวิจัยมุ่งเน้นที่ศักยภาพของมันในการกำหนดเป้าหมายเส้นทางเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มจำนวนเซลล์และการจำลองแบบไวรัส โดยมุ่งสร้างตัวแทนบำบัดที่มีความเลือกสรรสูงและประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ส่วนประกอบ cyclopentane-dioxolane ของมันช่วยเพิ่มความเสถียรและการดูดซึมทางชีวภาพ ซึ่งสำคัญสำหรับการพัฒนายา การศึกษาต่อเนื่องสำรวจอนุพันธ์ของมันเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์และลดความเป็นพิษ