ใช้เป็นหลักในงานวิจัยทางประสาทวิทยาศาสตร์ในฐานะตัวยับยั้งแบบจำเพาะสำหรับตัวรับนิโคตินิกอะเซติลโคลีนชนิด α7 ช่วยในการศึกษาบทบาทของตัวรับเหล่านี้ในกระบวนการทางปัญญา ความจำ และโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ นอกจากนี้ยังใช้ในการตรวจสอบเส้นทางของความเจ็บปวดและความผิดปกติทางจิตเวช เช่น โรคจิตเภท (schizophrenia) เนื่องจากมีลักษณะจำเพาะสูง จึงมีคุณค่าในงานทดสอบการจับตัวรับและการศึกษาด้วยไฟฟ физиولوژی ไม่ได้ใช้ในทางการแพทย์ทางคลินิก; ใช้เฉพาะในการวิจัยในห้องปฏิบัติการ