ใช้เป็นสารยับยั้งเฉพาะเจาะจงของตัวรับ purinergic P2X1 และ P2X3 ทำให้มีคุณค่าในการวิจัยเกี่ยวกับการส่งสัญญาณความเจ็บปวดและการนำสัญญาณประสาท ช่วยในการศึกษาบทบาทของช่องไอออนที่เปิดด้วย ATP ในการสื่อสารระหว่างเซลล์ โดยเฉพาะในเซลล์ประสาทรับความรู้สึกและการกระตุ้นเกล็ดเลือด เนื่องจากมีความเลือกสูง จึงใช้ในการศึกษาที่มุ่งแยกแยะหน้าที่ของ subtype ตัวรับในแบบจำลองความเจ็บปวดจากอักเสบและ neuropathic นอกจากนี้ ความละลายในน้ำและความเสถียรในสภาวะทางสรีรวิทยาทำให้เหมาะสำหรับการทดลองทางเภสัชวิทยาใน vitro และ in vivo