ใช้ในการวิจัยทางเภสัชกรรมในฐานะตัวยับยั้งตัวรับอะดีโนซีนที่มีฤทธิ์แรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งขัดต่อตัวรับ A1 และ A2A แสดงศักยภาพในการพัฒนาการรักษาโรคทางระบบประสาท เช่น โรคพาร์กินสัน เนื่องจากความสามารถในการปรับเปลี่ยนกิจกรรมโดพามีน ยังถูกศึกษาสำหรับคุณสมบัติต้านการอักเสบและยาแก้ปวดในงานวิจัยก่อนคลินิก ความเสถียรของโครงสร้างและความสัมพันธ์ในการจับที่สูงทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีค่าในการออกแบบตัวแทนระบบประสาทส่วนกลางใหม่