สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับเซลล์อักเสบจากภาวะเรื้อรัง เช่น โรคข้ออักเสบหรือโรคผิวหนังอักเสบ พบว่าสารนี้สามารถยับยั้งการทำงานของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณการอักเสบ เช่น NF-κB และลดการสร้างไซโตไคน์ที่ก่อการอักเสบ เช่น TNF-α และ IL-6 นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยเบื้องต้นที่ชี้ว่าสารนี้อาจมีฤทธิ์ต้านเชื้อจุลินทรีย์บางชนิด โดยเฉพาะเชื้อราที่ก่อโรคผิวหนัง จึงมีความเป็นไปได้ในการพัฒนาไปใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวหรือยารักษาโรคผิวหนังในอนาคต