ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารชีวภาพที่มุ่งเป้าไปที่ความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง แสดงศักยภาพในการพัฒนายาโมดูเลเตอร์ตัวรับโดพามีนและเซโรโทนิน ซึ่งอาจนำไปสู่การรักษาภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคจิตเภท นอกจากนี้ยังใช้ในการสร้างยาแก้ปวดชนิดใหม่เนื่องจากโครงสร้างที่คล้ายกับโมเลกุลที่ปรับการรับรู้ความเจ็บปวด โมเลกุลมีความยืดหยุ่นและสามารถผ่านกำแพงเลือด-สมองได้ ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบยาที่ทะลุทะลวงระบบประสาทส่วนกลาง อยู่ระหว่างการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพและความเลือกสรรในยาเภสัชวิทยาประสาท อย่างไรก็ตาม ยังอยู่ในขั้นตอนการศึกษาในห้องปฏิบัติการ และยังไม่มีการใช้งานเชิงพาณิชย์หรือการแพทย์โดยทั่วไป