สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในด้านการต้านอนุมูลอิสระ เนื่องจากโครงสร้างมีลักษณะคล้ายฟลาโวนอยด์ ซึ่งมักแสดงฤทธิ์ในการปกป้องเซลล์จากความเสียหายที่เกิดจากอนุมูลอิสระ นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีพิเพอราซีนและไซโคลไทโอเฟนอาจช่วยเสริมฤทธิ์ในการข้ามเยื่อหุ้มเซลล์และเพิ่มความสามารถในการจับกับเป้าหมายทางชีวภาพ เช่น เอนไซม์หรือตัวรับในระบบประสาท ทำให้มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์สำหรับงานวิจัยด้านประสาทวิทยาหรือโรคที่เกี่ยวข้องกับความเครียดออกซิเดทีฟ เช่น โรคอัลไซเมอร์หรือโรคพาร์กินสัน อย่างไรก็ตาม การใช้งานจริงยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและต้องการการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อยืนยันประสิทธิภาพและความปลอดภัย