สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์และเภสัชวิทยา ในฐานะตัวกลาง (intermediate) ในการสังเคราะห์ส่วนประกอบยาสำคัญที่ใช้งานได้หลากหลาย (APIs) มันมีบทบาทในการพัฒนายาที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาทและจิตเวช โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกนั้นที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) คุณสมบัติทางโครงสร้างของมันทำให้เป็นหน่วยย่อยที่มีคุณค่าสำหรับการออกแบบโมเลกุลที่มีศักยภาพทางรักษา เช่น คุณสมบัติต้านโคลิเนอร์จิกหรือยาต้านจิตเภท นักวิจัยยังสำรวจการใช้มันในการสร้างสารประกอบสำหรับรักษาโรค เช่น โรคพาร์กินสัน โรคสกีโซฟรีเนีย หรือโรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลาง นอกจากนี้ ยังอาจถูกนำมาใช้ในการศึกษาก่อนคลินิกเพื่อประเมินประสิทธิภาพ ความปลอดภัย และโปรไฟล์เภสัชจลนศาสตร์ในกระบวนการค้นพบยา