สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์และการวิจัยทางเภสัชศาสตร์ โดยทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปที่โรคทางระบบประสาทและโรคทางจิตเวช โครงสร้างของมันซึ่งมีวงแหวนไพริดีนและส่วนไพเพอราซีน ทำให้เป็นส่วนประกอบที่มีคุณค่าสำหรับการพัฒนาสารประกอบที่โต้ตอบกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับโดพามีนหรือเซโรโทนิน นักวิจัยมักใช้มันในการออกแบบและปรับปรุงผู้สมัครยาที่มีศักยภาพสำหรับภาวะเช่น โรคจิตเภท ภาวะซึมเศร้า และความวิตกกังวล นอกจากนี้ ตัวแทนโบรโมของมันช่วยให้สามารถทำการปรับแต่งเพิ่มเติมผ่านปฏิกิริยาการจับคู่ข้าม ซึ่งช่วยให้สร้างอนุพันธ์ที่หลากหลายสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม