สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์สารที่อาจเป็นยารักษาได้ โครงสร้างของมัน ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มซัลโฟนิลเบนซีนที่ถูกแทนที่ด้วยโบรมีนและวงแหวนไดอะซีเพน ทำให้เป็นสารกลางที่มีคุณค่าต่อการออกแบบโมเลกุลที่เล็งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาท มันมักถูกสำรวจสำหรับบทบาทที่เป็นไปได้ในการปรับเปลี่ยนตัวรับหรือเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับภาวะเช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า หรือโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท นอกจากนี้ คุณสมบัติทางเคมีของมันอนุญาตให้มีการปรับแต่งเพิ่มเติม ทำให้ผู้วิจัยสามารถสร้างอนุพันธ์ที่มีกิจกรรมทางชีวภาพที่เพิ่มขึ้นหรือความจำเพาะเจาะจงมากขึ้น การประยุกต์ใช้ของมันถูกจำกัดไว้ในสถานที่ตั้งห้องปฏิบัติการเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมีส่วนช่วยในการค้นพบยารักษาใหม่