ใช้หลักๆ ในการวิจัยทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบชีวภาพต่างๆ โครงสร้างของมันมีคุณค่าอย่างยิ่งในการพัฒนายาที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์และโรคพาร์กินสัน นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจศักยภาพของมันในการสร้างตัวยับยั้งเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการลุกลามของมะเร็ง นักวิจัยยังใช้มันในการศึกษาการโต้ตอบระหว่างตัวรับและลิแกนด์เพื่อออกแบบตัวยาที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น บทบาทของมันในเคมียารักษาโรคเน้นย้ำถึงความสำคัญในการพัฒนาการรักษาสำหรับโรคซับซ้อน