สารประกอบนี้ถูกนำไปใช้เป็นหลักในสาขาเคมียารักษาและการวิจัยเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโมเลกุลที่มุ่งเป้าไปที่ระบบประสาทส่วนกลาง คุณสมบัติโครงสร้างของมันทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณค่าในการพัฒนายารักษาที่มีศักยภาพ เช่น ตัวปรับรีเซพเตอร์หรือตัวยับยั้งเอนไซม์ นักวิจัยมักสำรวจอนุพันธ์ของมันสำหรับศักยภาพในการรักษาความผิดปกติทางระบบประสาท รวมถึงอาการวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และความบกพร่องทางความรู้ความเข้าใจ นอกจากนี้ โครงสร้างสไปโรไซคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ของมันยังมีส่วนช่วยในการใช้ในโปรแกรมค้นพบยาเพื่อระบุสารประกอบใหม่ที่มีประสิทธิภาพและความจำเพาะเลือกที่เพิ่มขึ้น