สารนี้มีการใช้งานหลักในด้านการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกระบวนการออกแบบและสังเคราะห์สารประกอบใหม่ที่มีศักยภาพในการรักษาโรค เนื่องจากโครงสร้างทางเคมีที่มีส่วนของไพเพอราซินและกลุ่มเมทิลซัลโฟนิล ซึ่งมักพบในสารออกฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา มักถูกศึกษาเพื่อประเมินกิจกรรมทางชีวภาพ เช่น การยับยั้งเอนไซม์หรือตัวรับที่เกี่ยวข้องกับโรคต่างๆ เช่น มะเร็งหรือการอักเสบ นอกจากนี้ ยังอาจถูกใช้เป็นสารตั้งต้นหรือตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบอื่นๆ ที่มีความซับซ้อนมากขึ้นในอุตสาหกรรมเภสัชกรรม