สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยทางประสาทวิทยาศาสตร์ในฐานะตัวยับยั้งแบบเลือกสรรสำหรับตัวรับกลูตาเมตแบบเมตาบอโทรปิก (mGluRs) โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนิดย่อย mGluR1 ซึ่งถูกใช้เพื่อศึกษาบทบาทของตัวรับเหล่านี้ในการส่งสัญญาณซินแอพติก พลาสติซิติ และเส้นทางสัญญาณของเซลล์ประสาท การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการตรวจสอบความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น โรคลมชัก โรคพาร์กินสัน และอาการปวดเรื้อรัง ซึ่งความผิดปกติของ mGluR1 มีส่วนเกี่ยวข้อง นอกจากนี้ยังใช้ในการทดลองทางเภสัชวิทยาเพื่อทำความเข้าใจกลไกของ excitotoxicity ที่เกิดจากกลูตาเมตและพัฒนากลยุทธ์การรักษาที่มีศักยภาพโดยมุ่งเป้าไปที่ตัวรับกลูตาเมต