สารนี้มีการใช้งานหลักในด้านเภสัชวิทยาและงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะในด้านการพัฒนายา เนื่องจากมีศักยภาพในการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง มักถูกศึกษาเพื่อประเมินผลกระทบต่อตัวรับในสมอง เช่น ตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนายารักษาโรคทางจิตเวช เช่น โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล หรือโรคจิตเภท นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการใช้เพื่อบรรเทาอาการปวดเรื้อรังหรือปรับสมดุลทางอารมณ์ อย่างไรก็ตาม การใช้งานยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและทดลองทางคลินิก เพื่อประเมินประสิทธิภาพและความปลอดภัยก่อนนำมาใช้จริงในทางการแพทย์