ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในด้านเภสัชวิทยาและเคมีการแพทย์ เนื่องจากโครงสร้างที่มีทั้งกลุ่มไพริดินและโบรมีน ซึ่งช่วยในการปรับเปลี่ยนโครงสร้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความจำเพาะของยา นอกจากนี้ยังสามารถนำไปใช้ในการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการออกแบบยาและการพัฒนายาใหม่ ๆ ที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส รวมถึงการประยุกต์ใช้ในกระบวนการทางเคมีอินทรีย์เพื่อสร้างสารประกอบที่มีความซับซ้อนมากขึ้น