ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมในฐานะตัวยับยั้งการดูดซึมกลับนอร์อิเนฟรินแบบเลือกเฉพาะ โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านซึมเศร้า ทำหน้าที่เป็นสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง รวมถึงภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวล โครงสร้างของมันช่วยให้มีความสัมพันธ์สูงกับตัวขนส่งนอร์อิเนฟริน ทำให้มีคุณค่าในการศึกษาการควบคุมโมโนเอมีน นอกจากนี้ยังใช้ในงานศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ของยาที่เกี่ยวข้อง