ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในกลุ่มที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น สารที่มีผลต่อตัวรับโอปิออยด์หรือตัวรับโดพามีน นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาใหม่เพื่อศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) และปรับเปลี่ยนโครงสร้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพหรือลดผลข้างเคียงของยา นอกจากนี้ยังพบว่ามีการใช้ในงานเคมีอินทรีย์เป็นตัวทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อม (linker) หรือโครงสร้างหลัก (scaffold) ในการสร้างสารประกอบหลายชนิดที่ต้องการความจำเพาะต่อเป้าหมายทางชีวภาพ