ใช้ในงานวิจัยทางเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพในการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการพัฒนายาที่เกี่ยวข้องกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับโดพามีนหรือเซโรโทนิน พบว่าสารอนุพันธ์ของเบนโซซาซีนอนและไพเพอร์ิดีนิลสามารถแสดงฤทธิ์เป็นสารยับยั้งหรือสารกระตุ้นตัวรับเฉพาะชนิด ซึ่งอาจนำไปใช้ในการรักษาโรคทางจิตเวชหรือความผิดปกติของระบบประสาท เช่น โรคจิตเภท ภาวะซึมเศร้า หรือโรควิตกกังวล อย่างไรก็ตาม ยังอยู่ในขั้นตอนการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง ยังไม่มีการนำมาใช้ในทางคลินิกโดยตรง